پیری زودرس نسل جوان؛ عامل احتمالی کاهش سن ابتلا به سرطان
پژوهشی جدید نشان می‌دهد که پیری سریع‌تر بیولوژیکی در نسل جوان ممکن است دلیل ابتلای زودهنگام به برخی از انواع سرطان را توضیح دهد. سرطان اغلب بیماری دوره سالمندی دانسته می‌شود. یکی از دلایل اصلی این مسئله آن است که سلول‌های سالم معمولاً تنها بر اثر یک خطای تصادفی سرطانی نمی‌شوند، بلکه سرطانی‌شدن نیازمند جهش‌های پی‌درپی در چندین ژن کلیدی در گذر سالیان متمادی است. هرچه طول عمر انسان بیشتر باشد، دفعات تقسیم سلولی در بدن بیشتر می‌شود و مدت‌زمان مواجهه با عوامل سرطان‌زا نظیر دخانیات، پرتو فرابنفش و عفونت‌ها نیز افزایش می‌یابد؛ امری که طبیعتاً احتمال بروز و تجمع این جهش‌های پرخطر را بالا می‌برد. هم‌زمان با افزایش سن، توان دفاعی بدن در ترمیم آسیب‌ها و پاک‌سازی سلول‌های غیرعادی نیز رو به کاهش می‌گذارد. به این ترتیب، از یک سو جهش‌های خطرناک مدام روی هم انباشته می‌شوند و از سوی دیگر خطوط دفاعی ترمیمی تضعیف می‌گردند. هم‌پوشانی این دو عامل موجب می‌شود خطر بروز بسیاری از سرطان‌های شایع با بالا رفتن سن افزایش چشمگیری یابد. بنابراین، شکل‌گیری سرطان فرآیندی زمان‌بر است. با این حال، در سال‌های اخیر برخی از انواع سرطان که در گذشته میان میانسالان و سالمندان شایع‌تر بود، در افراد ۳۰ تا ۴۰ ساله و حتی گروه‌های سنی جوان‌تر شیوع بیشتری یافته است. دانشمندان هنوز دلایل دقیق پشت این پدیده را به درستی نمی‌دانند. اخیراً مطالعه‌ای گسترده با بهره‌گیری از داده‌های مربوط به پیری فیزیولوژیکی و ابتلا به سرطان، عوامل خطر جدید را بررسی کرده و دریافته است که سرعت بیشتر پیری بیولوژیکی می‌تواند یکی از محرک‌های اصلی بروز زودهنگام سرطان در نسل جوان باشد.
پیری سریع‌تر بدن و شتاب‌گیری ابتلا به سرطان
این یافته حاصل تحلیل داده‌های بیش از ۱۵۰ هزار نفر از مشارکت‌کنندگان در UK Biobank است که همگی در زمان آغاز پژوهش کمتر از ۵۵ سال داشته‌اند. پژوهشگران سن بیولوژیکی هر فرد را تخمین زده و آن را با سن تقویمی مقایسه کردند. نتایج از روندی قابل‌توجه حکایت داشت: متولدان دهه‌های جدیدتر، سن بیولوژیکی بالاتری نسبت به سن شناسنامه‌ای خود نشان می‌دهند. فرسودگی بیولوژیکی در میان متولدان سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴ در مقایسه با متولدان ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴، بیش از ۲۰ درصد بیشتر بوده است. به بیان دیگر، در سن شناسنامه‌ای یکسان، وضعیت فیزیولوژیکی متولدان دهه‌های بعدی پیرتر از نسل‌های پیش از خود است. همچنین، تحلیل توأم این وضعیت با احتمال بروز سرطان نشان داد که رابطه مستقیمی میان شدت فرسودگی بیولوژیکی و خطر ابتلا به سرطان وجود دارد. در میان افرادی با سن شناسنامه‌ای مشابه، هرچه اختلاف میان سن بیولوژیکی و سن تقویمی بیشتر باشد...