رونق سفرهای ارزانقیمت؛ هاستلها کاملاً از رونق افتادهاند؟
Wang Weihang عکس از IC photo در سالهای اخیر، هاستلهای جوانان که روزگاری بسیار پرطرفدار بودند، یکی پس از دیگری تعطیل شدهاند. بر اساس گزارشها، در حال حاضر شمار هاستلهای رسمی و دارای تأییدیه در چین (شامل هنگکنگ) تنها ۱۰۹ واحد است؛ رقمی که در مقایسه با آمار نزدیک به ۳۰۰ واحدی در سال ۲۰۱۷، کاهشی حدوداً دوسومی را نشان میدهد. در شرایطی که هتلهای اقتصادی قیمتهای خود را کاهش دادهاند و اقامتگاههای بومگردی نیز رونق گرفتهاند، هاستلها با رکود و موج تعطیلی روبهرو هستند. به نظر میرسد نسل جوان دیگر تمایلی ندارد صرفاً برای حسوحال نوستالژیک هاستلها هزینه کند؛ تا جایی که حتی کرایهی چند ده یوآنیِ هر تخت نیز نتوانسته جلوی این موج تعطیلی را بگیرد.
روزگار اوج هاستلهای جوانان
مفهوم «هاستل جوانان» بیش از یک قرن پیش شکل گرفت. در سال ۱۹۱۲، نخستین هاستل جهان در آلمان تأسیس شد تا از طریق استفادهی اشتراکی از اتاقها و امکانات آشپزخانه، اقامتی مقرونبهصرفه را در اختیار مسافران بگذارد. این الگو به سرعت در سراسر جهان محبوبیت یافت. با گسترش جهانی این ایده، در سال ۱۹۳۲ نمایندگان انجمنهای کشورهای مختلف اروپایی، اتحادیهی بینالمللی هاستلهای جوانان را در آمستردام رسماً پایهگذاری کردند. در نیمهی دوم قرن بیستم، اقامت در هاستل به پدیدهای اجتماعی و فرهنگی در سطح جهان بدل شد. در چین نیز این روند در سال ۱۹۸۸ با هدایت ادارهی گردشگری استان گوانگدونگ آغاز شد؛ نخستین هاستلهای کشور در شهرهایی چون گوانگجو و جوهای گشایش یافت و این الگو به تدریج سراسر کشور را فرا گرفت. پس از آن، نهتنها جاذبههای گردشگری نامآشنا، بلکه شهرهای درجه دو و سه چین نیز میزبان هاستلهای متعددی شدند. هاستلهای جوانان برخلاف هتلها و مسافرخانهها، اتاقهای چندتخته با امکان رزرو تخت و فضاهای اشتراکی مانند لابی و آشپزخانه ارائه میدادند و قیمت آنها نیز...
